2008
Will Smith
Will Smith (Willard Christopher Smith Jr.) urodził się 25 września 1968 roku w Filadelfii, stan Pensylwania w dość zamożnej rodzinie. W szkole był dobrym uczniem, nawet zaproponowano mu stypendium do college’u, lecz Will nie przyjął go. Od najmłodszych lat pociągał go show-bussines. W wieku 12 lat zaczął rapować, po paru latach założył ze swoim przyjacielem zespół, który szybko podbił listy przebojów, zdobył nawet nagrodę Grammy. W wieku 18 lat Will spróbował sił jako aktor, zagrał w serialu “Książę z Przedmieścia”. Zagrał tam komediową rolę biednego chłopca, który mieszka z bogatą rodziną. Dzięki roli w serialu zyskał ogromną popularność, dostał za swoją rolę dwie nominacje do Złotych Globów i zaczął otrzymywać inne propozycje filmowe. Jego pierwsza rola gwiazdorska to rola w filmie “Dzień Niepodległości”, a spektakularny sukces odniósł w przebojowym filmie o służbach specjalnych, kontrolujących pobyt kosmitów na ziemi – “Faceci w czerni”. W roku 2002 otrzymał nominację do Oscara za rolę Muhammada Ali w filmie “Ali”. Rok 2006 to kolejna nominacja do Oscara, tym razem za film “W pogoni za szczęściem” (”The Pursuit of Happiness”). W roku 2008, w plebiscycie organizowanym przez magazyn “Forbes” – zajął 1 miejsce, a tym samym okazał się najlepiej zarabiającym aktorem. Zarobił 80 mln $ od 1 czerwca 2007 do, 1 czerwca 2008. Stan cywilny: żona Sheree Smith (rozwód w 1995 r.), syn Willard Smith III “Trey”, od 1997 r. żonaty z Jadą Pinkett Smith, mają syna Jaden Christopher Syre i córkę Willow Camille Reign.
Wybrana filmografia:
2008: Hancock jako Hancock
2008: Seven Pounds jako Ben
2007: Jestem legendą (I Am Legend) jako Robert Neville
2006: W pogoni za szczęściem (Pursuit of Happyness, The) jako Chris Gardner
2005: Hitch: Najlepszy doradca przeciętnego faceta (Hitch) jako Alex ‘Hitch’ Hitchens
2004: Shark Tale: Gettin’ Fishy with It jako Oscar (głos)
2004: Ja, robot (I, Robot) jako Det. Del Spooner
2004: Rybki z ferajny (Shark Tale) jako Oscar (głos)
2003: Bad Boys II jako Mike Lowrey
2002: Faceci w czerni 2 (Men in Black II) jako Agent Jay
2002: Muhammad Ali’s All-Star 60th Birthday Celebration! jako on sam
2001: Ali jako Muhammad Ali
2000: Nazywał się Bagger Vance (Legend of Bagger Vance, The) jako Bagger Vance
2000: Men in Black Alien Attack jako Agent J
1999: Bardzo dziki Zachód (Wild Wild West) jako James T. West
1999: Torrance Rises jako Will Smith
1998: Wróg publiczny (Enemy of the State) jako Robert Clayton Dean
1997: Faceci w czerni (Men in Black) jako James Edwards / Agent J (Jay)
1996: Independence Day: The ID4 Invasion jako on sam / Steve Hiller
1996: Making of ‘Independence Day’, The jako on sam
1996: E! True Hollywood Story (gościnnie) (on sam)
1996: Dzień Niepodległości (Independence Day) jako Kapitan Steven Hiller
1995-1999: Happily Ever After: Fairy Tales for Every Child jako Pinocchio/głos
1995: Bad Boys jako Mike Lowrey
1993: Szósty Stopień Oddalenia (Six Degrees of Separation) jako Paul
1993: Made in America jako Tea Cake Walters
1992: Dokąd zawiedzie cię dzień (Where the Day Takes You) jako Manny
1991-1995: Blossom jako Fresh Prince
1991: Głosy, którym zależy (Voices that Care) jako Członek chóru
1990-1996: Bajer z Bel-Air (Fresh Prince of Bel-Air, The) jako Will Smith
Katarzyna Kwiatkowska
Biografia
Katarzyna Kwiatkowska to polska aktorka kinowo-teatralna. W 1997 roku ukończyła Akademię Teatralną w Warszawie. Wystąpiła w teledysku zespołu Kult “Gdy nie ma dzieci” z płyty “Ostateczny krach systemu korporacji”. Od listopada 2006 roku tworzy wspólnie z Edytą Jungowską audycję Babska szkoła jazdy w Radio Zet.
Filmografia
2009: Ile waży koń trojański? jako Marta
2008: Babska jazda jako Kasia
2007: Hania jako Pielęgniarka starca
2007: Wszystko będzie dobrze jako Pielęgniarka
2006-2007: Hela w opałach jako Ewa, młodsza siostra Heli (gościnnie)
2006: Oficerowie jako Dróżniczka (gościnnie)
2005: Klinika samotnych serc jako Elżbieta, przyjaciółka Ewy Majdan (gościnnie)
2005: Niania jako Ciężarna kobieta (gościnnie)
2004: Wygraj randkę (Win a Date with Tad Hamilton!) (polski dubbing)
2004: Mulan II jako Różne głosy (polski dubbing)
2003: Ciało jako Kobieta z Sopotu
2003: Martin tajemniczy (Martin Mystery) jako Diana Lombard (polski dubbing)
2003: Na Wspólnej jako Koleżanka Konrada
2002: Jak to się robi z dziewczynami
2002-2003: Kasia i Tomek jako Masażystka (głos) (gościnnie)
2002: Sfora jako Kierowniczka agencji (gościnnie)
2002: Historia “Młota” czyli dwie Polski jako Wnuczka Czesława Dybowskiego “Rejtana”
2002-2008: Samo życie jako Pielęgniarka na oddziale zakaźnym (gościnnie)
2001: Shrek (polski dubbing)
2000: Bajland jako Dziewczyna sprawozdawcy
2000: M jak Miłość jako Kasjerka w banku (gościnnie)
2000: Twarze i maski jako Pięgniarka Lidka (gościnnie)
2000: Plebania jako Iza Kurowska (gościnnie)
1999: Trzy szalone zera jako Nauczycielka
1999: Wszystkie pieniądze świata jako Kelnerka
1999-2008: Na dobre i na złe jako Dziewczyna na miejscu wypadku Bielawskiego (gościnnie)
1999: Pierwszy milion jako Kryśka
1999: Sto minut wakacji jako Kasjerka w supermarkecie (niewymieniony w czołówce)
1997: Boża podszewka jako Żydówka (gościnnie)
1997: Klan jako Łucja Chomicz pielęgniarka w “El-Medzie” (gościnnie)
1997: Kroniki domowe jako Krewniaczka
1996: Matka swojej matki jako Maturzystka (niewymieniony w czołówce)
1995: Dom jako Studentka (gościnnie)
1992: Pierścionek z orłem w koronie jako Pielęgniarka
1991: Piękna i Bestia (Beauty and the Beast) jako Różne głosy (polski dubbing)
Jowita Budnik
Biografia
Jest wychowanką młodzieżowego ogniska przy Teatrze Ochota, z którego wyrosło wielu utalentowanych aktorów młodego pokolenia. Mimo wczesnej przygody z filmem, Jowita Budnik (z domu Miondlikowska) nie planowała zostać zawodową aktorką. Ukończyła studia w Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych na Uniwersytecie Warszawskim, choć co jakiś czas dawała gościnne występy w teatrach Ochota i Powszechnym w Warszawie.
Zadebiutowała jako dwunastolatka w dramacie “Kochankowie mojej mamy” (1985) Radosława Piwowarskiego z Krystyną Jandą w roli nieszczęśliwej kobiety szukającej miłości. Prawdziwa popularność spadła na Budnik dość szybko i niespodziewanie, a to za sprawą udziału w pierwszej polskiej telenoweli “W labiryncie” (1988-1990), gdzie wcieliła się w zbuntowaną nastolatkę sprawiającą swoim rodzicom ogromne kłopoty wychowawcze. W międzyczasie zagrała małe rólki w biograficznym filmie “Modrzejewska” (1989), gdzie miała ponownie możliwość spotkania na planie Jandy, w dramacie “Po upadku” (1989), w którym zagrała córkę głównego bohatera czy w serialu dla młodzieży opartego na prozie Adama Bahdaja “W piątą stronę świata” (1990).
Aktorka miała również możliwość pracy na planie francuskiego filmu “Vent d’est” (1992). Pojawiła się również w obsadzie serialu “Fitness Club” (1994-1995), który reżyserował twórca “W labiryncie”, Paweł Karpiński.
Na chwilę pojawiła się w “Pokuszeniu” Barbary Sass oraz w serialu dla młodzieży Andrzeja Maleszki “Maszyna zmian. Nowe przygody” (1996). Kolejnym zagranicznym filmem Budnik jest australijska produkcja “W krainie władcy smoków” (1997) stworzony w koprodukcji Polski z Chinami. Co jakiś czas aktorkę możemy dojrzeć w serialach takich, jak “Klan”, druga seria “Matek, żon i kochanek” (1998), “Złotopolscy” (1998), “Na dobre i na złe” (1999) czy “Kasia i Tomek” (2003).
Niewielkie epizody zagrała w “Długu” (1999) Krzysztofa Krauze oraz w “Portrecie podwójnym” (2000) Mariusza Fronta. Ponownie pojawiła się u Krzysztofa Krauze w miniserialu “Wielkie rzeczy” (2000) składającym się z trzech odcinków, a każdy z nich jest poświęcony innemu rodzajowi współczesnego fetyszu. Budnik możemy zobaczyć w odcinku “Sieć”. Kolejny raz Krauze zatrudnił ją, również dając jej małą pomocniczą rólkę w “Moim Nikiforze” (2004). Jemu też oraz jego żonie Joannie Kos-Krauze, współreżyserowi filmu, zawdzięcza swój największy jak dotąd sukces artystyczny, czyli rolę Beaty w “Placu Zbawiciela”. Film opowiada dramatyczną historię młodego małżeństwa, które zdobywa kredyt na upragnione mieszkanie. Niestety developer okazuje się oszustem i młodzi, nie dość, że muszą zamieszkać u teściowej, ale również mają ogromne długi. Film z wnikliwością, ale i bez prób oceniania obrazuje uwikłanie się ludzi w trudną rzeczywistość i pokazuje, co może się stać, gdy przestaną nad nią panować. Film został obsypany nagrodami na całym świecie, a Jowita Budnik za kreację w “Placu Zbawiciela” otrzymała na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych nagrodę za pierwszoplanową rolę kobiecą.
Aktorka nie unika filmów trudnych, które mają misję mówienia o rzeczach niewygodnych, problemach trapiących współczesnego człowieka. Dlatego możemy ją również zobaczyć w tragicznym filmie “Z odzysku” (2005) Sławomira Babickiego. Budnik przyjęła również rolę u Volkera Schlondorffa w “Strajku” (2006) opowiadającego trudną prawdę o początkach Solidarności.
Filmografia
2006: Strajk (Strajk – Die Heldin von Danzig) jako Dobrowolska
2006: Plac Zbawiciela jako Beata
2005: Z odzysku jako żona Gazdy
2005: City jako Kobieta
2004: Mój Nikifor jako Kowalska
2004: Stacyjka jako Uczestniczka Castingu (gościnnie)
2002-2003: Kasia i Tomek jako Niska siatkarka (gościnnie)
2001: Portret podwójny jako Asystentka na castingu
2000: Wielkie rzeczy: Sieć jako Danka Skowronek, żona Cezarego
2000: Sieć jako Danka Skowronek
1999-2008: Na dobre i na złe jako Córka Frączaka (gościnnie)
1999: Dług jako Dziewczyna z pralni
1998: Matki, żony i kochanki II jako Bronka,wnuczka Stokowej (gościnnie)
1998: Matki, żony i kochanki II jako Bronka, wnuczka Stokowej (gościnnie)
1997: Złotopolscy jako Krystyna Pietrzak, pielęgniarka środowiskowa (1998)
1997: W krainie władcy smoków (Spellbinder: Land of the Dragon Lord)
1997: Klan jako Policjantka przyjmująca zgłoszenie o zaginięciu Maćka (gościnnie)
1996: Maszyna zmian – Nowe przygody jako Inka
1995: Pokuszenie jako Postulantka
1994-1995: Fitness Club jako Lidka
1992: Wiatr ze wschodu (Vent d’est) jako Liza
1991: Maria Curie (Marie Curie, une femme honorable) jako Pensjonarka (niewymieniony w czołówce)
1990: W piątą stronę świata jako Hanka
1989: Modrzejewska jako Stasia Benedówna (niewymieniony w czołówce)
1989: Po upadku. Sceny z życia nomenklatury jako Donka
1988-1990: W labiryncie jako Marta, córka Joanny Racewicz
1987: Rzeka kłamstwa jako Joanna Macieszanka
1985: Kochankowie mojej mamy jako Beata
Edyta Jungowska
Biografia
Jest absolwentką PWST w Warszawie. Na swoim koncie ma takie nagrody jak: Nagroda im. Leona Schillera za rok 1996 oraz Nagroda Ewy Demarczyk i nagroda im. A. Waligórskiego w konkursie Aktorskiej Interpretacji Piosenki na XXI Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu w 2000 roku.
Zadebiutowała w filmie “Ucieczka z miejsc ukochanych” w 1987 roku. Aktorka znana ostatnio szerokiej publiczności jako energiczna siostra Bożenka w serialu “Na dobre i na złe”.
Filmografia
2008: Babska jazda jako Edyta
2007: Ja wam pokażę! jako Judyta Kozłowska
2006: Kacper: Szkoła postrachu (Casper’s Scare School) jako Kacper (polski dubbing)
2006: Magiczna kostka (Cubo Mágico, El) jako Maud (polski dubbing)
2005: Harcerz Lazlo (Camp Lazlo) jako Larrison (polski dubbing)
2005: Boża podszewka II jako Marusia, chora w szpitalu psychiatrycznym (gościnnie)
2005: Jestem jako Matka “Kundla”
2005: Anioł Stróż jako Iwona (gościnnie)
2005-2007: Codzienna 2 m. 3 jako Marianka, sąsiadka
2004: Cudownie ocalony jako Hanka
2003: Ciało jako Siostra przełożona
2003-2005: Czego się boją faceci, czyli seks w mniejszym mieście jako Dorota, kuzynka Gustawa (2004)
2002: Smocze wzgórze (Dragon Hill. La colina del dragón) jako Maud (polski dubbing)
2001: Czirliderki jako lektor
2001: Garderoba damska jako Dziennikarka “Z każdym o każdym” (gościnnie)
2001-2003: Aparatka (Braceface) jako Maria Wong (polski dubbing)
2000-2001: Przeprowadzki jako Helena Szczygieł (gościnnie)
1999: Sto minut wakacji jako Charakteryzatorka Basia
1999: Babar – król słoni (Babar, King of Elephants) (polski dubbing)
1999: Operacja “Koza” jako Anna Krępska
1999: Ja, Malinowski (gościnnie)
1999: Badziewiakowie jako Halina Badziewiakowa
1999-2008: Na dobre i na złe jako Siostra Bożenka
1999: Toy Story 2 jako Bo (polski dubbing)
1998: Złoto dezerterów jako służąca generałowej
1998-2004: Atomówki (Powerpuff Girls, The) jako Brawurka (polski dubbing)
1998-2000: Syzyfowe prace jako Wiechowska (gościnnie)
1998-2000: I pies, i wydra (PB&J Otter) (polski dubbing)
1998: Ekstradycja 3 jako Barmanka zamordowana przez Sumara
1998: Sto minut wakacji (One Hundred Minutes of Holidays) jako Członek ekipy filmowej
1997: Sława i chwała (gościnnie)
1997: Musisz żyć jako redaktorka TV
1997: Ciemna strona Wenus
1997: Dynastia Miziołków (głos)
1997: Koty nie tańczą (Cats Don’t Dance) (polski dubbing)
1996: Miki Mol i straszne płaszczydło jako (głos)
1996-1997: Kacza paczka (Quack Pack) jako Dyzio (polski dubbing)
1995: Faustyna jako siostra kucharka
1995: Toy Story jako Bou (polski dubbing)
1993: Czterdziestolatek – dwadzieścia lat później jako Sekretarka przewodniczącego Maliniaka (gościnnie)
1992-1995: Rodzina Addamsów (Addams Family, The) (polski dubbing)
1991: Maria Curie (Marie Curie, une femme honorable) jako Laborantka Marii (niewymieniony w czołówce)
1990: W środku Europy
1989: Ostatni dzwonek
1988: Oliver i spółka (Oliver & Company) jako Oliver (polski dubbing)
1987: Ucieczka z miejsc ukochanych jako Kędziorówna, dziewczyna na zabawie (gościnnie)
1984-1986: Wesoła siódemka (Get-Along Gang, The) (polski dubbing)
1984: Szaleństwa panny Ewy jako Julka, koleżanka Ewy
1983: Miki i Donald przedstawiają Goofy‘ego sportowca (Mickey and Donald Present Sport Goofy) jako Dyzio (polski dubbing)
1981-1990: Smerfy (Smurfs) jako Nat (polski dubbing)
1966: Człowiek Zwany Flintstonem (Man Called Flintstone, The) (polski dubbing)
1965-1972: Tom i Jerry (Tom and Jerry) jako Mała kaczuszka (polski dubbing)
Penelope Cruz
Penelope Cruz urodziła się 28 kwietnia 1974 roku w Madrycie w Hiszpanii. Jej ojciec, Eduardo Cruz, był kupcem, a matka – Encarna Sánchez, fryzjerką. Rodzice nadali jej imię Penélope, zainspirowani piosenką Joana Manuela Serrata. Przez 9 lat uczyła się tańca klasycznego w madryckim Conservatorio Nacional. W wieku 15 lat wzięła udział wraz z 300 innymi dziewczynami w castingu organizowanym przez agencję poszukującą młodych talentów. Kontynuowała naukę tańca w Balecie Hiszpańskim (3 lata) oraz aktorstwa w Cristina Rota School (Nowy Jork) (4 lata). Ukończyła kurs tańca współczesnego. Zaczęła regularnie występować jako prezenterka w programie telewizji hiszpańskiej “La Quinta Marcha” przeznaczonym dla nastolatek. Po dwóch latach przerwała naukę w szkole średniej i zrezygnowała z tańca na rzecz aktorstwa. Zadebiutowała w wideoklipie “La fuerza del destino” hiszpańskiej grupy popowej Mecano. W 1991 roku zadebiutowała na wielkim ekranie w filmie “El Laberiento Griego”. Rok później zagrała w m.in. “Jamón, jamón” i “Belle époque”. Za rolę w drugim z filmów dostała nagrodę Goya – hiszpański odpowiednik Oscara. W 1999 r. wystąpiła w filmie Pedro “Wszystko o mojej matce”. Film ten został nagrodzony Oskarem dla najlepszego filmu obcojęzycznego. W 2000 roku zagrała razem z Mattem Damonem w filmie “Rącze konie”. Na początku 2001 r. wystąpiła wraz z Tomem Cruisem w filmie “Vanilla Sky”. Znajomość z Tomem Cruisem na planie zapoczątkowała jej trzyletni związek z tym aktorem. “Vanilla Sky” jest hollywoodzkim remakiem filmu “Abre los ojos” (pol. Otwórz oczy). Aktorka w obu wersjach zagrała rolę Sofii. Tom Cruise dla Penélopy rozstał się ze swoją żoną Nicole Kidman. Związek ten jednak nie wytrzymał próby czasu. W 2005 roku aktorka wystąpiła w filmie “Sahara” u boku Matthew McConaughey z którym miała trwający rok romans. Z Salmą Hayek (aktorka przyjaźni się z nią od 2001 roku) w 2006 r. zagrała w filmie “SEXiPISTOLS”. W tym samym roku Penelope zagrała ponownie w filmie Almodóvara – Volver. Za tę rolę otrzymała Złotą Palmę w Cannes dla najlepszej aktorki, a także nagrodę hollywoodzkiego festiwalu filmowego w kategorii najlepsza aktorka pierwszoplanowa. W 2005 roku magazyn “People” umieścił ją na liście 50 najpiękniejszych ludzi świata.
Wybrana filmografia:
2008: Vicky Cristina Barcelona jako María Elena
2008: Elegia (Elegy) jako Consuela Castillo
2007: Dobranoc, kochanie (Good Night, The) jako Anna
2006: Volver jako Raimunda
2006: SEXiPIStOLS (Bandidas) jako María
2005: Chromofobia (Chromophobia) jako Gloria
2005: Sahara jako Eva Rojas
2004: Głowa w chmurach (Head in the Clouds) jako Mia
2004: Namiętność (Non ti muovere) jako Italia
2004: Czekając na cud (Noel) jako Nina
2003: Fanfan Tulipan (Fanfan la tulipe) jako Adeline La Franchise
2003: Gothika jako Chloe Sava
2003: Jeźdźcy Apokalipsy (Masked and Anonymous) jako Pagan Lace
2002: Obudzić się w Reno (Waking Up in Reno) jako Brenda (hiszpańska kobieta)
2001: Boskie jak diabli (Sin noticias de Dios) jako Carmen Ramos
2001: Vanilla Sky jako Sofia
2001: Blow jako Mirtha
2001: Kapitan Corelli (Captain Corelli’s Mandolin) jako Pelagia
2000: Rącze Konie (All the Pretty Horses) jako Alejandra
2000: Kobieta na topie (Woman on Top) jako Isabella Oliveira
1999: Wszystko o mojej matce (Todo Sobre Mi Madre) jako Sister Rosa
1999: Volavérunt jako Pepita Tudó
1998: Człowiek z deszczem w butach (Man with rain in his shoes, The) jako Victor Bukowski
1998: Dziewczyna marzeń (Nińa de tus ojos, La) jako Macarena Granada
1998: Don Juan jako Mathurine
1998: Szepty aniołów (Talk of Angels) jako Pilar
1998: Kraina Hi – Lo (Hi – lo country, The) jako Josepha O’Neil
1997: Otwórz oczy (Abre los ojos) jako Sofía
1997: Memoria de ‘Carne trémula’ jako ona sama
1997: Drżące ciało (Carne trémula) jako Isabel
1997: Zapach raju jako Helena
1996: Miłość może całkowicie zniszczyć twoje życie jako Diana Balaguer w młodości
1996: Más que amor, frenesí
1996: Czarownice (Brujas) jako Patricia
1996: Celestyna (Celestina, La) jako Melibea
1995: Entre rojas jako Lucia
1994: Todo es mentira jako Lucia
1994: Alegre ma non troppo jako Salomé
1993: Ribelle, La jako Enza
1993: Laberinto griego, El jako Elise
1993: Per amore, solo per amore jako Mary
1992: Szynka, szynka (Jamón, jamón) jako Silvia
1992: Belle époque jako Luz
1992: Umrzeć to za mało (Framed) jako Lola Del Moreno
Kate Winslet
Kate Winslet urodziła się 5 października 1975 roku w Reading w Anglii. Rozpoczynała swoją karierę w angielskich serialach telewizyjnych jako charakterystyczny grubasek. Aktorstwem zaczęła się zajmować od jedenastego roku życia, kiedy to rozpoczęła naukę w szkole aktorskiej Redroofs w Maidenhead. Początkowo występowała w reklamach płatków śniadaniowych, a następnie na scenie, między innymi w muzycznej wersji “Piotrusia Pana”. W telewizji zadebiutowała w dramacie “Shrinks”, była też częstym gościem sitcomu “Get back” (1992) i serialu “Dark Season” (1991). Aktorka została zauważona i doceniona w swoim debiucie fabularnym “Niebiańskie istoty” (1994). Kolejny sukces krytyczny i międzynarodowy przyniosła aktorce adaptacja klasycznej powieści Jane Austen, “Rozważna i romantyczna” (1995) i rola “romantycznej” Marianne Dashwood, za którą otrzymała nominację do Oscara dla aktorki drugoplanowej. Kate Winslet kontynuowała występowanie w filmach kostiumowych: w “Więzach miłości” (1996), a w “Hamlecie” (1996) wcieliła się w Ofelię. Największym dotychczasowym sukcesem komercyjnym Kate Winslet jest rola w “Titanicu” (1997) Jamesa Camerona, gdzie wystąpiła u boku Leonardo DiCaprio. Główna rola żeńska przyniosła aktorce drugą nominację do Oscara. Po tak wielkim przeboju aktorka zdecydowała się odpocząć i wystąpić w paru filmach niezależnych, m.in. “W stronę Marrakeszu” (1998) czy “Holy Smoke” (1999). Wielbiciele kina niezależnego docenili jej rolę w “Zakochanym bez pamięci” (2004). Wybitną kreację stworzyła w “Małych dzieciach”. Komediowe oblicze ukazała w filmie “Holiday”. Szczęśliwym dla aktorki okazał się rok 2008, w którym to stworzyła postacie April Wheeler w “Drodze do szczęścia” oraz Hanny Schmitz w “Zaklinaczu słów”. Obie przyniosły jej statuetki Złotego Globa. W życiu prywatnym Kate Winslet 22 listopada 1998 roku poślubiła Jamesa Threapletona, którego poznała na planie filmu “W stronę Marrakeszu”, gdzie był asystentem reżysera. Para doczekała się dziecka, ale związek nie przetrwał próby czasu. od 2003 roku Winslet jest żoną reżysera Sama Mendesa. Z nim również doczekała się potomka. Jest najmłodszą w historii Amerykańskiej Akademii Filmowej laureatką dwóch nominacji do Oscara (drugą otrzymała w wieku 22 lat). W roku 1996 znalazła się na liście 50 najpiękniejszych ludzi świata publikowanej przez amerykańskie czasopismo “People”. Dwa lata później zdobyła tytuł najseksowniejszej aktorki świata.
Wybrana filmografia:
2009: Marvelous Mabel Stark, The jako Mabel Stark
2008: Droga do szczęścia jako April Wheeler
2008: Lektor jako Hanna Schmitz
2006: Wszyscy ludzie króla jako Anne Stanton
2006: Małe dzieci jako Sarah Pierce
2006: Holiday jako Iris
2005: Romanse i papierosy jako Tula
2004: Zakochany bez pamięci jako Clementine Kruczynski
2004: Marzyciel jako Sylvia Llewelyn Davies
2004: Opowieść z życia lwów jako Suki
2003: Plunge: The Movie jako Clare
2003: Życie za życie jako Bitsey Bloom
2001: Enigma jako Hester Wallace
2001: Iris jako młoda Iris Murdoch
2000: Zatrute pióro jako Madeleine Le Clerc
1999: Święty dym jako Ruth
1998: W stronę Marrakeszu jako Julia
1997: Titanic jako Rose DeWitt Bukater
1996: Hamlet jako Ofelia
1996: Więzy miłości jako Sue Bridehead
1995: Chłopak na dworze króla Artura jako Księżniczka Sarah
1995: Rozważna i Romantyczna jako Marianne Dashwood
1994: Niebiańskie stworzenia jako Juliet Hulme
1992: Anglo Saxon Attitudes
Ralph Fiennes
Ralph Fiennes urodził się 22 grudnia 1962 roku w Suffolk w Anglii. Najstarszy z sześciorga dzieci fotografa i pisarki, studiował malarstwo w Chelsea College of Art. and Design w Londynie. Po roku trafił do Royal Academy of Dramatic Art. W tym czasie zagrał interesujące role w paru sztukach, m.in. w “Śnie nocy letniej” w Open Air Theatre. Następnie, w roku 1989 przyłączył się do prestiżowego Royal Shakespeare Company, gdzie brawurowo wcielał się w shakespeareowskie postaci. Odtąd zaczął zyskiwać coraz większą sławę w swoim kraju, występując także w telewizji. Pierwszą dużą, znaczącą kreacją Fiennesa na dużym ekranie była rola tragicznego kochanka, Heathcliffa, w “Wichrowych wzgórzach” na podstawie książki Emily Bronte. Tak zauważył go Steven Spielberg, który obsadził Fiennesa w roli Goetha w “Liście Shindlera”. Za tę rolę aktor był nominowany do Oscara i Złotego Globu, a także otrzymał nagrodę Brytyjskiej Akademii Filmowej. Ten sukces oznaczał przełom w karierze Fiennesa zyskał popularność na całym świecie i zaczął z powodzeniem występować w USA. Zagrał w “Quiz Show” Roberta Redforda, “Dziwnych dniach” Kathryn Bigelow i “Angielskim pacjencie” Anthony’ego Minghelli. Za tę ostatnią rolę Fiennes nominowany był do Oscara. W 1999 roku zagrał u swojej siostry, Marty Fiennes w “Onieginie”. W ostatnich latach nie zagrał w żadnym większym filmie. Fiennes uchodzi za samotnika i neurotyka, ma niewielu przyjaciół. Często otrzymuje role przygnębionych i zamkniętych w sobie Anglików, którymi miotają wewnętrzne pasje. Pragnie jednak uniknąć zaszufladkowania i wciela się też w inne postaci. Swoje życie prywatne stara się trzymać w tajemnicy. Przez dziesięć lat (1983-1993) był żonaty z aktorką Alex Kingston, którą zobaczyć można w roli dr Elizabeth Corday w “Ostrym dyżurze”. Fiennes porzucił ją dla Francesci Annis, którą poznał podczas realizacji broadwayowskiej inscenizacji “Hamleta”.
Wybrana filmografia:
2010: Harry Potter i Insygnia Śmierci: część I jako Lord Voldemort
2008: Hurt Locker, The jako Mercenary Team Leader
2008: Gifted, The
2008: Najpierw strzelaj, potem zwiedzaj jako Harry
2008: Lektor jako Starszy Michael
2008: Who Killed Norma Barnes?
2008: Księżna jako Książę Devonshire
2007: Harry Potter i Zakon Feniksa jako Lord Voldemort
2007: Arthur: The Legend Begins jako Mordred
2007: Bernard i Doris jako Bernard
2006: Rewolta jako Joe
2005: Chromofobia jako Stephen Tulloch
2005: Harry Potter i Czara Ognia jako Lord Voldemort
2005: Miłego dnia? jako Burmistrz Michael Ebbs
2005: Biała hrabina
2005: Wierny ogrodnik jako Justin Quayle
2002: Pająk jako Dennis ‘Pająk’ Cleg
2002: Podwójny blef jako Tony Angel
2002: Czerwony smok jako Francis Dolarhyde
2002: Pokojówka na Manhattanie jako Christopher Marshall
2000: How Proust Can Change Your Life jako Marcel Proust
1999: Oniegin(Onegin) jako Eugeniusz Onegin
1999: Kropla słońca jako Ignatz/Ivan/Adam Sonnenschein
1999: Koniec romansu jako Maurice Bendrix
1998: Rewolwer i melonik jako John Steed
1997: Oskar i Lucinda jako Oscar Hopkins/prawnuk Oscara
1996: Angielski pacjent jako László Almásy
1995: Dziwne dni jako Lenny Nero
1994: Quiz Show jako Charles Van Doren
1993: Dzieciątko z Macon jako Syn biskupa
1993: Lista Schindlera jako Amon Goeth
1993: Kormoran jako John Talbot
1992: Wichrowe wzgórza jako Heathcliff
1991: Główny podejrzany jako Michael
1990: Niebezpieczny człowiek: Lawrence po Arabii jako T. E. Lawrence
Michael Douglas
Michael Douglas urodził się 25 września 1944 roku w New Brunswick w stanie New Jersey. Jest starszym z dwóch synów legandarnego hollywoodzkiego aktora Kirka Douglasa i Diany Dill, ma młodszych brata Joela oraz dwóch młodszych braci przyrodnich z drugiego małżeństwa ojca. Uczęszczał do Choate Rosemary Hall w Wallingford, w hrabstwie New Haven, w stanie Connecticut. W 1962 roku rozpoczął swoją karierę ekranową jako asystent reżysera westernu “Ostatni kowboj” (1962). Debiutował rolą kierowcy jeepa w dramacie wojennym “Rzut jak gigantyczny cień” (1966). W 1968 roku ukończył wydział sztuk dramatycznych na Uniwersytecie Kalifornijskim w Santa Barbara w stanie Kalifornia. Aktorstwa uczył się także w nowojorskich American Place Theatre i The Neighborhood Playhouse oraz Eugene O’Neill Theater Center w Waterford w stanie Connecticut. Rola młodzieńca z długimi włosami i radykalnymi poglądami pochodzącego z rodziny o tradycjach patriotycznych i wojskowych, zagorzałego przeciwnika wojny w Wietnamie, który spowodował wypadek, w wyniku którego jego starszy brat Frank (Peter Strauss) ma sztywną nogę w niezależnym dramacie “Cześć, bohaterze” (1969) przyniosła mu nominację do nagrody Złotego Globu za najbardziej obiecujący debiut. Sławę zyskał rolą detektywa Steve Keller w serialu ABC “Ulice San Francisco” (1972-76), za którą trzykrotnie zdobył nominację do nagrody Emmy i raz do nagrody Złotego Globu. W 1976 roku odebrał nagrodę Oscara jako producent filmowy dramatu Miloša Formana “Lot nad kukułczym gniazdem” (1975). Uznanie przyniosła mu postać doktora Marka Bellowsa, który wraz ze swoją dziewczyną-lekarką wpada na trop afery w thrillerze “Śpiączka” (1978) oraz jako operator kamery robiący reportaż z elektrowni atomowej w thrillerze “Chiński syndrom” (1979). Odniósł ekranowy sukces w trzech filmach z Kathleen Turner i Danny DeVito – “Miłość, szmaragd i krokodyl” (1984), “Klejnot Nilu” (1985) oraz “Wojna Państwa Rose” (989). Kreacja rekina giełdowego Gordona Gekko w dramacie kryminalnym Olivera Stone’a “Wall Street” (1987) przyniosła mu nagrodę Oscara, Złotego Globu, włoską nagrodę Davida i Srebrną Taśmę. Za postać prześladowanego przez niebezpieczną kochankę cudzołożnika w thrillerze psychologicznym “Fatalne zauroczenie” (1987) był nominowany do nagrody Brytyjskiej Akademii Filmowej. jednak rola detektywa uległego zmysłowej podejrzanej o morderstwo pisarki w thrillerze Paula Verhoevena “Nagi instynkt” (1992) mimo nominacji do nagrody MTV dla najlepszego odtwórczy roli męskiej i najlepszego ekranowego duetu z Sharon Stone, doczekała się także nominacji do antynagrody Złotej Maliny dla najgorszego aktora. Nagrodę krytyków w Los Angeles odebrał za postać scenarzysty-profesora w komedio-dramacie “Cudowni chłopcy” (Wonder Boys, 2000). Kolejną nominację do nagrody Emmy zdobył za rolę geja-detektywa Gavina Hatcha w sitcomie NBC “Para nie do Pary” (2002). W 1998 roku został laureatem honorowego Cezara za całokształt twórczości, a w 2004 roku otrzymał nagrodę im. Cecila B. DeMille. 31 grudnia 1999 roku spotkał się z Catherine Zeta-Jones (ur. 1969), młodszą od niego o 25 lat walijską aktorką, którą poślubił w dniu 18 listopada 2000 roku. Mają dwoje dzieci – syna Dylana Michaela i córkę Carys Zetę.
Wybrana filmografia:
2007: Smoke & Mirrors jako Jean Robert Houdin
2007: Mechanic, The jako Kevin Bishop
2007: Król Kalifornii (King of California) jako Charlie
2007: Dinozaury żyją 3D (Dinosaurs Alive!) jako narrator (głos)
2006: Ja, Ty i On (You, Me and Dupree) jako Pan Thompson
2006: Strażnik (Sentinel, The) jako Agent Pete Garrison
2006: Ride Down Mt. Morgan, The jako Lyman Felt
2003: Wszystko w rodzinie (It Runs in the Family) jako Alex Gromberg
2003: Teściowie (In-Laws, The) jako Steve Tobias
2001: Nikomu ani słowa (Don’t Say a Word) jako Dr. Nathan Conrad
2001: O czym marzą faceci (One Night at McCool’s) jako Mr. Burmeister
2000: Cudowni chłopcy (Wonder Boys) jako Grady Tripp
2000: Traffic jako Robert Wakefield
1998: Morderstwo doskonałe (Perfect Murder, A) jako Steven Taylor
1997: Gra (Game, The) jako Nicholas Van Orton
1996: Duch i Mrok (Ghost and the Darkness, The) jako Remington
1995: Prezydent – Miłość w Białym Domu (American President, The) jako Prezydent Andrew
1994: W sieci (Disclosure) jako Tom Sanders
1993: Upadek (Falling Down) jako William ‘D-Fens’ Foster
1992: Nagi instynkt (Basic Instinct) jako Detektyw Nick Curran
1992: Światło w mroku (Shining Through) jako Ed Leland
1989: Czarny deszcz (Black Rain) jako Nick Conklin
1989: Wojna państwa Rose (War of the Roses, The) jako Oliver Rose
1987: Fatalne zauroczenie (Fatal Attraction) jako Dan Gallagher
1987: Wall Street jako Gordon Gekko
1985: Klejnot Nilu (Jewel of the Nile, The) jako Jack Colton
1985: Chorus Line, A jako Zach
1984: Miłość, szmaragd i krokodyl (Romancing the Stone) jako Jack Colton
1983: Trybunał (Star Chamber, The) jako Steven Hardin
1980: Teraz moja kolej (It’s My Turn) jako Ben Lewin
1979: Biegacz (Running) jako Michael Andropolis
1979: Chiński syndrom (China syndrome, The) jako Richard Adams
1978: Śpiączka (Coma) jako Doktor Mark Bellows
1972-1977: Ulice San Francisco jako inspektor Steve Keller (1972-1976)
1972: When Michael Calls jako Craig
1972: Napoleon i Samanta (Napoleon and Samantha) jako Danny
1971: Summertree jako Jerry
1970: Adam o szóstej rano (Adam at 6 A.M) jako Adam Gaines
1969: Gdzie jest Jack? (Where’s Jack?) jako Constable
1969: Cześć, bohaterze! (Hail, Hero!) jako Carl
1966: Cast a Giant Shadow jako Kierowca jeepa
Sean Connery
Sean Connery urodził się 25 sierpnia 1930 roku w Edynburgu w Szkocji. Jako dziecko uwielbiał czytać książki i komiksy, ale jego ulubioną rozrywką było chodzenie do kina. Często nawet uciekał ze szkoły, by pójść na film do miejscowego kina. W wieku 16 lat zaciagnął się do marynarki, skąd po trzech latach został zwolniony z powodu choroby. Pracował jako murarz, przerzucał węgiel i pozował jako model do aktów, ponieważ był świetnie zbudowany. W rozpoczęciu kariery pomogło mu zwycięstwo w wyborach Mistera Universe, które wygrał w Londynie. Potem dostał niewielką rolę w musicalu “South Pacific”. Jak mówi, absolutnie nie miał głosu i nie umiał tańczyć, ale “potrzebowali kogoś, kto będzie dobrze wyglądał stojąc”. W 1953 r. przyjął imię “Sean”. Na ekranie zadebiutował w 1955 r. filmem “Lilacs in the Spring”, jednak jego nazwisko nie pojawiło się w czołówce. Później grał w m.in. w “No Road Back” (1957), “Time Lock” (1957), “Hell Drivers” (1957), “Action of the Tiger” (1957) i “Innym miejscu” (1958). Ale dopiero rola Jamesa Bonda w “Dr No” otworzyła mu drzwi do kariery i przyniosła rozgłos. Connery stał się najbardziej znanym odtwórcą roli Agenta 007 i uznano go za najseksowniejszego z żyjących mężczyzn. W rolę brytyjskiego superagenta wcielił się siedem razy. Po raz pierwszy w “Dr No” w 1962 r., a po raz ostatni w 1983 w “Nigdy nie mów nigdy”. Stworzył niezapomniane kreacje w “Morderstwie w Orient Expressie” (1974), “Człowieku, który chciał być królem” (1975), “Nieśmiertelnym” (1986) i “Imieniu róży” (1986) – adaptacji słynnej powieści Umberto Eco. W 1988 r. otrzymał dwie nagrody: Oscara i Złoty Glob za drugoplanową rolę w filmie “Nietykalni”. W 1990 r. za rolę w “Indianie Jonesie i ostatniej krucjacie” (1989) otrzymał nominację do Złotego Globu w kategorii “najlepszy aktor drugoplanowy”. Ma na swoim koncie role królów (Ryszard Lwie serce w “Robin Hoodzie-księciu złodziei”, 1991), więźniów (”Twierdza”, 1996), szaleńców (”Rewolwer i melonik”, 1998) i złodziei (”Osaczeni”, 1999). W 2000 roku Gus Van Sant powierzył mu rolę pisarz-odludka, który zostaje mentorem uzdolnionego młodego afromerykańskiego autora w “Odnaleźć siebie”. Kolejnym projektem była “Liga niezwykłych dżentelmenów”, w którym w alternatywnej Erze Wiktoriańskiej grupa współczesnych bohaterów fantasy i science-fiction udaje się na wspólną misję. W 2005 roku użyczył swojego głosu Jamesowi Bondowi w grze wideo “James Bond 007: From Russia with Love”. Zmęczony sławą wyjechał z Hollywood i mieszka w Marbelli na południu Hiszpanii. Stara się unikać paparazzich i rozgłosu. Jest zapalonym golfiarzem. Bardzo interesuje się sytuacją polityczną panującą w jego rodzinnej Szkocji. W 1973 r. rozwiódł się ze swoją pierwszą żoną Diane Cilento, a w 1975 ożenił z Micheline Roquebrune, z którą do dziś stanowią udane małżeństwo. W lipcu 2000 r., w uznaniu zasług dla kultury, otrzymał z rąk brytyjskiej królowej Elżbiety tytuł szlachecki.
Wybrana filmografia:
2006: Sir Billi the Vet jako Sir Billy
2003: Liga niezwykłych dżentelmenów jako Allan Quatermain
1999: Osaczeni (Entrapment) jako Robert MacDougal
1998: Gra w serca (Playing by Heart) jako Paul
1998: Rewolwer i melonik (Avengers, The) jako Sir August de Wynter
1996: Twierdza (Rock, The) jako Kapitan John Patrick Mason
1996: Ostatni smok (Dragonheart) jako Draco (głos)
1995: W słusznej sprawie (Just Cause) jako Paul Armstrong
1995: Rycerz króla Artura (First Knight) jako Król Arthur
1994: Dobry człowiek w Afryce (Good Man in Africa, A) jako Doktor Alex Murray
1993: Wschodzące słońce (Rising Sun) jako Kapitan John Connor
1992: Uzdrowiciel z tropików (Medicine Man) jako Dr Robert Campbell
1991: Nieśmiertelny II: Nowe życie (Highlander II: The Quickening) jako Juan Ramirez
1991: Robin Hood: Książę złodziei jako Król Ryszard Lwie Serce
1990: Polowanie na Czerwony Październik (Hunt for Red October, The) jako Marko Ramius
1990: Wydział Rosja (Russia House, The) jako Bartholomew Barley Scott Blair
1989: Indiana Jones i ostatnia krucjata jako Profesor Henry Jones
1989: Rodzinny interes (Family Business) jako Jessie
1988: Presidio (Presidio, The) jako Płk. Alan Caldwell
1987: Nietykalni (Untouchables, The) jako Jim Malone
1986: Nieśmiertelny (Highlander) jako Juan Ramirez
1986: Imię róży (Name der Rose, Der) jako William z Baskerville
1986: Opactwo zbrodni jako William z Baskerville
1984: Miecz bohaterów jako Zielony rycerz
1984: James Bond 007: Coming Attractions jako on sam
1983: Nigdy nie mów nigdy (Never Say Never Again) jako James Bond
1982: Gdy zło jest dobrem (Wrong Is Right) jako Patrick Hale
1982: Na skraju przepaści (Five Days One Summer) jako Douglas
1981: Odległy ląd (Outland) jako szeryf William T. O’Niel
1981: Bandyci czasu (Time Bandits) jako Król Agamemnon / Strażak
1979: Meteor jako Dr Paul Bradley
1979: Kuba (Cuba) jako Major Robert Dapes
1979: Wielki napad na pociąg (First Great Train Robbery, The) jako Edward Pierce
1977: O jeden most za daleko (Bridge Too Far, A) jako Major Generał Urquhart
1976: Powrót Robin Hooda (Robin and Marian) jako Robin Hood
1976: Arabski spisek (Next Man, The) jako Khalil Abdul-Muhsen
1975: Okup (Ransom) jako Nils Tahlvik
1975: Człowiek, który chciał być królem (Man Who Would Be King, The) jako Daniel Dravot
1975: Dream Factory, The jako on sam
1975: Wiatr i lew (Wind and the Lion, The) jako Mulay el-Raisuli
1974: Zardoz jako Zed
1974: Morderstwo w Orient Expressie jako Pułkownik Arbuthnott
1972: Agresja (Offence, The) jako Detektyw Sierżant Johnson
1971: Diamenty są wieczne (Diamonds Are Forever) jako James Bond
1971: Czerwony namiot (Krasnaya palatka) jako Roald Amundsen
1971: Taśmy prawdy (Anderson Tapes, The) jako John Anderson
1970: Molly Maguire (Molly Maguires, The) jako Jack Kehoe
1969: Male of the Species jako McNeill
1969: Bowler and the Bonnet, The jako on sam
1968: Shalako jako Shalako
1967: Żyje się tylko dwa razy (You Only Live Twice) jako James Bond
1966: Przyjemne szaleństwo (Fine Madness, A) jako Samson Shillitoe
1965: Operacja Piorun (Thunderball) jako James Bond
1965: Wzgórze (Hill, The) jako Joe Roberts
1964: Woman of Straw jako Anthony Richmond
1964: Marnie jako Mark Rutland
1964: Goldfinger jako James Bond
1963: Pozdrowienia z Rosji (From Russia with Love) jako James Bond
1962: Doktor No (Dr. No) jako James Bond
1962: Najdłuższy dzień (Longest Day, The) jako Szeregowiec Flanagan
1961: Anna Karenina jako Wroński
1961: Macbeth jako Macbeth
1961: On the Fiddle jako Pedlar Pascoe
1961: Frightened City, The jako Paddy Damion
1960: Without the Grail jako Innes Corrie
1960: Colombe jako Julien
1960: Age of Kings, An jako Raptus
1959: Square Ring, The jako Rick Martell
1959: Crucible, The jako John Proctor
1959: Darby O’Gill and the Little People jako Michael McBride
1959: Tarzan’s Greatest Adventure jako O’Bannion
1958: Inne miejsce (Another Time, Another Place) jako Mark Trevor
1957: Requiem for a Heavyweight jako Mountain McClintock
1957: Anna Christie jako Mat Burke
1957: No Road Back jako Spike
1957: Tygrysy wojny (Action of the Tiger) jako Mike
1957: Hell Drivers jako Tom
Clint Eastwood
Clint Eastwood urodził się 31 maja 1930 roku w San Francisco, dorastał w Kalifornii w czasach Wielkiego Kryzysu. Jego rodzice byli wędrownymi robotnikami. Po ukończeniu szkoły średniej pracował jako drwal w Oregonie, grał na pianinie w podrzędnych knajpach i był instruktorem pływania w amerykańskiej armii. Potem studiował w Los Angeles City College, by następnie podjąć pracę w wytwórni Universal. Swoją pierwszą rolę dostał we “Franku marynarzu w 1955 roku. Po kolejnych mało obiecujących występach w filmach klasy B, takich jak “Zemsta potwora”, przeniósł się do Nowego Jorku. Tam zdobył wreszcie popularność dzięki serialowi “Rawhide”. Z czasem Eastwoodowi udało się wypracować minimalistyczny styl gry, łączący wrażliwość ze zrozumieniem dla bohaterów, których grał. Najpierw doceniła go Europa, gdzie wystąpił w trylogii popularnych spaghetti westernów Sergia Leone. Jako lakoniczny “Człowiek Bez Imienia” Eastwood ucieleśniał archetyp brutalnego Amerykanina, którego filozofia brzmiała “albo się bogacisz albo giniesz”. Zrealizowane w latach 60. “Za garść dolarów”, “Za kilka dolarów więcej” oraz “Dobry, zły, i brzydki” stały się klasyką rewizjonistycznych westernów i uczyniły z aktora światową gwiazdę. W 1968 roku wrócił do Ameryki, gdzie westernem “Blef Coogana” rozpoczął owocną współpracę z reżyserem Donem Siegelem. Drugim słynnym wcieleniem Eastwooda był inspektor Harry Callahan z filmu Siegela “Brudny Harry” z 1971 roku, któremu z większą łatwością przychodziło zastrzelenie podejrzanego niż przesłuchanie go. Film ten wytyczył nowe ścieżki dla kryminałów – odtąd policjanci, mimo, że brutalni, zawsze stali po stronie dobra, naginając nierzadko prawo. Callahan powrócił na ekrany jeszcze kilkakrotnie: w “Sile magnum”, “Strażniku prawa”, “Nagłym zderzeniu” i “Puli śmierci”. Aktor nie chcąc ograniczać się do ról twardzieli, zagrał też w komediach, takich jak “Każdy sposób jest dobry”, czy “Jak tylko potrafisz”. Lubił też ryzykować, portretując udręczonych mężczyzn o intensywnym życiu wewnętrznym, ale małą zdolnością do komunikacji. Apogeum w tej dziedzinie osiągnął w reżyserskim debiucie “Bird” z 1988 roku, inspirowanym biografią muzyka jazzowego Charliego Parkera, którego zagrał Forest Whitaker. Po latach Eastwood mógł się już cieszyć artystyczną kontrolą nad swoimi projektami, co zaowocowało westernami „Mściciel” i “Niesamowity jeździec” oraz filmami policyjnymi “Nagłe zderzenie” i “Lina”. Lata 80. nie były dla niego szczególnie szczęśliwe: “Pula śmierci” nie była już sukcesem, tak samo jak “Żółtodziób” oraz “Biały myśliwy, czarne serce”. Eastwood wrócił jednak na szczyt w 1992 roku antywesternem “Bez przebaczenia”, za który otrzymał Oscara dla najlepszego reżysera i filmu. Ta moralizująca opowieść o ranach na ludzkiej duszy, będących skutkiem zabijania, była jednocześnie ironicznym i sentymentalnym spojrzeniem aktora na jego wcześniejsze wcielenia jako człowieka z bronią. W ślad za uznaniem krytyków poszedł także zysk w wysokości ponad 100 milionów dolarów. Także kolejny film Eastwooda, polityczny thriller “Na linii ognia”, w którym zagrał agenta służb specjalnych tropiącego genialnego zabójcę (Johna Malkovicha), był komercyjnym sukcesem. W 1993 roku wyreżyserował “Doskonały świat”, gdzie wcielił się w doświadczonego policjanta na tropie groźnego przestępcy (Kevina Costnera), uciekającego z siedmioletnim chłopcem jako zakładnikiem. Jego następny film, “Co się wydarzyło w Madison County”, został pochwalony nawet przez najsurowszych krytyków. Eastwoodowi udało się nakręcić dojrzały film o późnej miłości i namiętności, w którym zagrał obok Meryl Streep. Wraz z thrillerem “Władza absolutna” z 1997 roku Eastwood zaczął dotykać kwestii starzenia się swoich bohaterów. Sportretował złodzieja, który chce dokonać ostatniego skoku przed pójściem na emeryturę, ale staje się świadkiem morderstwa, w które zamieszany jest prezydent Stanów Zjednoczonych. Podobne postacie zagrał później w “Prawdziwej zbrodni” i “Kosmicznych kowbojach” – zmieniły się tylko ich profesje. Po nakręceniu thrillera “Krwawa profesja” Eastwood ponownie zaskoczył widzów – tym razem adaptacją kryminału “Rzeka tajemnic” Dennisa Lehane’a. Sean Penn, Tim Robbins i Kevin Bacon zagrali przyjaciół, których łączą tragiczne wydarzenia z przeszłości, a których skutki powracają do nich po latach. Film dostał sześć nominacji do Oscara, w tym za najlepszą reżyserię. Jeszcze większym sukcesem okazał się dramat z 2004 roku “Za wszelką cenę” z Hilary Swank jako dziewczyną zdeterminowaną, by zostać bokserką pod okiem Frankiego Dunna, granego przez Eastwooda. Film rozpoczynający się jako film bokserski staje się opowieścią o moralnych wyborach, nie dającej spokoju przeszłości i odkupieniu. Eastwood dostał Oscara za najlepszy film i dla najlepszego reżysera. W 2006 roku Eastwood podjął się realizacji dwuczęściowego projektu, opowiadającego o bitwie o Iwo Jimę. “Sztandar chwały”, który pokazywał ją z punktu widzenia Amerykanów, zdobył dwie nominacje do Oscara. To jednak “Listy z Iwo Jimy”, w których oglądamy Japończyków broniących wyspy, otrzymały cztery nominacje, w tym w najważniejszych kategoriach: najlepszy film i reżyser. Eastwood jest jednym z trzech żyjących reżyserów, którzy dostali dwa Oscary za najlepszy film; pozostali to Milos Forman i Francis Ford Coppola. W 1997 roku otrzymał w Paryżu honorowego Cezara za swoje dokonania, a w 2000 roku za to samo Złotego Lwa w Wenecji. Do jego ulubionych filmów należy “Sierżant York” i “Rydwany ognia”, a do aktorów – Gary Cooper, Humphrey Bogart, Robert Mitchum i James Stewart. W dniu 19 grudnia 1953 roku poślubił modelkę Maggie Johnson, z którą ma syna muzyka Kyle i córkę Alison. Jednak ich związek w 1978 roku przestał istnieć. Był związany z tancerką Roxanne Tunis, z którą ma córkę Kimber. Spotykał się z Sondra Locke, stewardessą Jacelyn Reeves, z którą ma syna Scotta i córkę Kathryn. Miał romans z Frances Fisher, z którą ma córkę Francesca ‘Franny’ Ruth. 31 marca 1996 roku ożenił się ponownie z dziennikarką Diną Ruiz Eastwood, z którą ma córkę Morgan.
Wybrana filmografia:
2008: Gran Torino jako Walt Kowalski
2004: Za wszelką cenę (Million Dollar Baby) jako Frankie Dunn
2002: Krwawa profesja (Blood Work) jako Terrell McCaleb
2000: Kosmiczni kowboje (Space Cowboys) jako Frank Corvin
1999: Prawdziwa zbrodnia (True Crime) jako Steve Everett
1997: Władza absolutna (Absolute Power) jako Luther Whitney
1995: Co się wydarzyło w Madison County jako Robert Kincaid
1993: Na linii ognia (In the Line of Fire) jako Frank Horrigan
1993: Doskonały świat (Perfect World, A) jako Red Garnett
1992: Bez przebaczenia (Unforgiven) jako Bill Munny
1990: Biały myśliwy, czarne serce (White Hunter, Black Heart) jako John Wilson
1990: Żółtodziób (Rookie, The) jako Nick Pulovski
1989: Różowy cadillac (Pink Cadillac) jako Tommy Nowak
1988: Pula śmierci (Dead Pool, The) jako Harry Callahan
1986: Wzgórze Złamanych Serc (Heartbreak Ridge) jako sierżant Tom Highway
1985: Niesamowity jeździec (Pale Rider) jako Kaznodzieja
1984: Lina (Tightrope) jako Wes Block
1984: Gorący towar (City Heat) jako Por. Speer
1983: Nagłe zderzenie (Sudden Impact) jako Harry Callahan
1982: Honkytonk Man jako Red Stovall
1982: Firefox jako Major Mitchell Gant
1980: Bronco Billy jako Bronco Billy
1980: Jak tylko potrafisz (Any Which Way You Can) jako Philo Beddoe
1979: Ucieczka z Alcatraz (Escape from Alcatraz) jako Frank Morris
1978: Każdy sposób jest dobry (Every Which Way But Loose) jako Philo Beddoe
1977: Wyzwanie (Gauntlet, The) jako Ben Shockley
1976: Egzekutor (Enforcer, The) jako Harry Callahan
1976: Wyjęty spod prawa Josey Wales (Outlaw Josey Wales, The) jako Josey Wales
1975: Akcja na Eigerze (Eiger Sanction, The) jako Jonathan Hemlock
1974: Piorun i Lekka Stopa (Thunderbolt and Lightfoot) jako John ‘Thunderbolt’ Doherty
1973: Siła magnum (Magnum Force) jako Harry Callahan
1973: Mściciel (High Plains Drifter) jako Nieznajomy
1972: Joe Kidd jako Joe Kidd
1971: Oszukany (Beguiled, The) jako Corporal John McBurney
1971: Zagraj dla mnie Misty (Play Misty for Me) jako Dave Garver
1971: Brudny Harry (Dirty Harry) jako Harry Callahan
1970: Złoto dla zuchwałych (Kelly’s Heroes) jako Kelly
1970: Muły siostry Sary (Two Mules for Sister Sara) jako Hogan
1969: Pomaluj swój wóz (Paint Your Wagon) jako Pardner (Sylvester Newel)
1969: Witches, The jako Mąż
1968: Powiesić go wysoko (Hang ‘Em High) jako Jed Cooper
1968: Tylko dla orłów (Where Eagles Dare) jako Por. Morris Schaffer
1968: Blef Coogana (Coogan’s Bluff) jako Walt Coogan
1967: Czarownice (Streghe, Le) jako Charlie
1966: Dobry, zły i brzydki jako Człowiek bez imienia (Blondie)
1965: Za kilka dolarów więcej (Per qualche dollaro in piu) jako Człowiek Bez Imienia
1964: Za garść dolarów (Per un pugno di dollari) jako Bezimienny rewolwerowiec
1959-1966: Rawhide jako Rowdy Yates (1959-66)
1959: Disneyland ‘59 jako on sam
1958: Ambush at Cimarron Pass jako Keith Williams
1958: Lafayette Escadrille jako George Moseley
1957: Escapade in Japan jako Dumbo Pilot
1956: Star in the Dust jako Ranch hand
1956: First Traveling Saleslady, The jako Por. Jack Rice
1956: Away All Boats jako Bit Part
1956: Nigdy nie mów do widzenia (Never Say Goodbye) jako Will
1955: Franek marynarz (Francis in the Navy) jako Jonesey
1955: Lady Godiva of Coventry jako First Saxon
1955: Zemsta Potwora (Revenge of the Creature) jako Jennings
Tommy Lee Jones
Tommy Lee Jones urodził się 15 września 1946 roku w San Saba w stanie Teksas. Syn pracownika pól naftowych w Teksasie Clyde’a Jonesa i policjantki Marii Lucille Scott. Jest w 3/4 Walijczykiem i w 1/4 Indianinem Cherokee. Tommy Lee Jones ukończył z wyróżnieniem filologię angielską na prestiżowym Harvard University, gdzie studiował dzięki stypendium sportowemu. W latach 70. grał w teatrze w Nowym Jorku, zadebiutował na Broadwayu w sztuce “A Patriot of Me”, a na srebrnym ekranie jako współlokator Ryana O’Neila w melodramacie “Love Story” (1970). Następnie występował w telewizyjnej operze mydlanej “One Life to Live” (1971-75). Pierwszą większą rolę aktor dostał w filmie “Jackson County Jail” (1976), pojawił się też w filmowej wersji “Aniołków Charliego” (1976). W 1977 roku zagrał ekscentrycznego bilionera Howarda Hughesa w telewizyjnym filmie biograficznym “The Amazing Howard Hughes”. W thrillerze “Oczy Laury Mars” (1978) zagrał, u boku Faye Dunaway, policjanta reprezentującego tradycyjne wartości – rolę, która przylgnęła do aktora na resztę kariery. W “Córce górnika” (1980), muzycznej biografii piosenkarki country Loretty Lynn, Jones sportretował jej męża. Natomiast w “Burzliwym poniedziałku” (1988) zagrał gangstera Cosmo. Kariera Tommy Lee Jonesa nabrała większego rozmachu w latach 90. Za rolę w dramacie politycznym Olivera Stone’a “JFK” (1991) aktor otrzymał swoją pierwszą nominację do Oscara. Samą nagrodę przyznano mu za rolę drugoplanową w filmie “Ścigany” (1993). Po tym sukcesie angażowano aktora w podobnych rolach: w “Kliencie” (1994), w filmie “Urodzeni mordercy” (1994). Kulminacja tego wątku nastąpiła w “Podwójnym zagrożeniu” (1999), żeńskiej wersji “Ściganego”. Kolejnym regularnym wcieleniem aktora są postaci czarnych charakterów w fimach akcji: w “Under Siege” wystąpił jako były agent CIA, którego musi pokonać Steven Seagal, a w “Eksplozji” (1994) zagrał niezrównoważonego psychicznie terrorystę. W filmie “Batman Forever” (1995) pojawił się jako jeden z przeciwników Batmana – “Two-Face”. W komedii science fiction “Faceci w czerni” (1997) rola Jonesa zawierała elementy autoparodii: zagrał arcypoważnego tajnego agenta odpowiedzialnego za walkę z kosmitami, w duecie ze znacznie mniej poważnym Willem Smithem. Aktor wystąpił też w kilku produkcjach o poważniejszej tematyce. Film “Niebo i ziemia” (1993) przedstawia spojrzenie na konflikt w Wietnamie z perspektywy młodej Wietnamki. Jones wystąpił w roli jej męża, amerykańskiego wojskowego. W “Domku z kart” (1993) zagrał psychologa dziecięcego, który podejrzewa córkę Kathleen Turner o autyzm, a w “Błękicie nieba” (1994) wystąpił jako anielsko cierpliwy wojskowy, mąż nimfomanki, którą brawurowo zagrała Jessica Lange. W dramacie “Regulamin zabijania” (2000) wystąpił w roli pułkownika Hayesa Hodgesa. Zagrał w komedii “Faceci w czerni 2” (2002), w dramacie “Zaginione” (2003), w sensacyjnym “Nożowniku” (2003), w wyreżyserowanym przez siebie westernie “Trzy pogrzeby Melquiadesa Estrady” (2005), a także w roli Rolanda Sharpa w komedii “Anioł Stróż” (2005). W 1995 roku aktor wyreżyserował swój pierwszy film, western “The Good Old Boys”, do którego napisał również scenariusz. Wystąpił tu w roli kowboja, który rezygnuje z kawalerskiej wolności dla Sissy Spacek. Prywatnie Tommy Lee Jones był trzy razy żonaty: z Kate Lardner, z aktorką Kimberleą Cloughley, którą poznał na planie filmu “Back Roads” w 1980 roku, a rozwiódł się z nią w 1996 roku. Od 2001 roku jego żoną jest Dawn Maria Laurel. Ma dwójkę dzieci ze związku z Kimberleą: Austina Leonarda i Victorię. Poza aktorstwem Jones zajmuje się hodowlą bydła na swoim ranczo o powierzchni 3 tys. akrów niedaleko San Antonio w Teksasie. Namiętnie gra w polo i posiada własną drużynę, która odnosi znaczne sukcesy.
Wybrana filmografia:
2008: In the Electric Mist jako Dave Robicheaux
2007: W Dolinie Elah (In the Valley of Elah) jako Hank Deerfield
2007: To nie jest kraj dla starych ludzi (No Country for Old Men) jako Bell
2006: Ostatnia audycja (Prairie Home Companion, A) jako Axeman
2005: Anioł stróż (Man of the House) jako Roland Sharp
2005: Trzy pogrzeby Melquiadesa Estrady jako Pete Perkins
2003: Nożownik (Hunted, The) jako L. T. Bonham
2003: Zaginione (Missing, The) jako Samuel Jones
2002: Faceci w czerni 2 (Men in Black II) jako Kevin Brown, Agent Kay
2000: Kosmiczni kowboje (Space Cowboys) jako Hawk Hawkins
2000: Regulamin zabijania (Rules of Engagement) jako Pułkownik Hayes Hodges
1999: Podwójne zagrożenie (Double Jeopardy) jako Travis Lehman
1998: Wydział pościgowy (U.S. Marshals) jako Samuel Gerard
1998: Mali żołnierze (Small Soldiers) jako Chip Hazard (głos)
1997: Faceci w czerni (Men in Black) jako Agent K (Kay)
1997: Wulkan (Volcano) jako Mike Roark
1995: Zacni kowboje (Good Old Boys, The) jako Hewey Calloway
1995: Batman Forever jako Harvey Dent / Dwie Twarze
1994: Klient (Client, The) jako Roy Foltrigg
1994: Błękit Nieba (Blue Sky) jako Hank Marshall
1994: Cobb jako Ty Cobb
1994: Urodzeni mordercy (Natural Born Killers) jako Dwight McClusky
1994: Eksplozja (Blown Away) jako Ryan Gaerity
1993: Dom z kart (House of Cards) jako Jake Beerlander
1993: Pomiędzy niebem i ziemią (Heaven & Earth) jako Steve Butler
1993: Ścigany (Fugitive, The) jako Samuel Gerard
1992: Liberator (Under Siege) jako William Strannix
1991: JFK jako Clay Shaw
1990: Ogniste ptaki (Fire Birds) jako Brad Little
1989: Przesyłka (Package, The) jako Thomas Boyette
1989: Na południe od Brazos (Lonesome Dove) jako Woodrow F Call
1988: Gotham jako Eddie Mallard
1988: Obcy na mojej ziemi (Stranger on My Land) jako Bud Whitman
1988: Burzliwy poniedziałek (Stormy Monday) jako Cosmo
1987: Kwiecień rano (April Morning) jako Moses Cooper
1987: Wielkie miasto (Big Town, The) jako George Cole
1987: Złamane śluby (Broken Vows) jako Pater Joseph McMahon
1986: Park Is Mine, The jako Mitch
1986: Yuri Nosenko, KGB jako Steve Daley
1986: Wschód Czarnego Księżyca (Black Moon Rising) jako Quint
1985: Cat on a Hot Tin Roof jako Brick Pollitt
1984: River Rat, The jako Billy
1983: Dzikie wyspy (Nate and Hayes) jako Kapitan Bully Hayes
1982: Rainmaker, The jako Starbuck
1982: Pieśń kata (Executioner’s Song, The) jako Gary Gilmore
1981: Back Roads jako Elmore Pratt
1980: Barn Burning jako Pan Snopes
1980: Córka górnika (Coal Miner’s Daughter) jako Doolittle Mooney Lynn
1978: Betsy (Betsy, The) jako Angelo Perino
1978: Oczy Laury Mars (Eyes of Laura Mars) jako John Neville
1977: Kulisty piorun (Rolling Thunder) jako Johnny Vohden
1977: Zadziwiający Howard Hughes (Amazing Howard Hughes, The) jako Howard Hughes
1976: Jackson County Jail jako Coley Blake
1976: Smash-Up on Interstate 5
1976: Aniołki Charliego (Charlie’s Angels) jako Aram Kolegian
1975: Eliza’s Horoscope jako Tommy
1973: Life Study jako Gus
1970: Love Story jako Hank
Jean Reno
Jean Reno (Juan Morenoy Jederique Jiménez) urodził się 30 lipca 1948 roku w Casablance w Maroku w rodzinie Hiszpanów z Andaluzji. Pierwsze 12 lat swojego życia spędził w Casablance, która znajdowała się wówczas pod kontrolą Francji. Już jako dziecko marzył o karierze aktorskiej. Grać zaczął od razu po ukończeniu liceum. Udało mu się uzyskać stypendium rządu francuskiego na naukę w szkole dramatycznej. W 1974 r. związał się z grupą teatralną Andreasa Voutisnasa, z którą występował przez najbliższych kilka lat. Zaczął się także pojawiać w telewizji, m.in. w serialu “Napoleon i Józefina”. Na dużym ekranie debiutował cztery lata później wcielając się w niewielką rolę w “L’Hypothese du tableau volé”. W 1979 r. wystąpił w “Blasku kobiecości” Costy-Gavrasa. Zanim poznał i zaprzyjaźnił się z Bessonem, zagrał jeszcze kilka epizodów w filmach takich jak – “Voulez-vous un bébé Nobel?” (1980), “On n’est pas des anges… elles non plus” (1981), “La Passante du Sans-Souci” (1982) oraz serialu “Quelques hommes de bonne volonté” (1983). Wreszcie, w 1983 r., zagrał u Bessona w czarno-białej i zrealizowanej bez dialogów futurystycznej “Ostatniej walce”. Nie zabrakło go także w “Subway” (1985) gdzie stworzył jedną z drugoplanowych postaci. Wielkim sukcesem, który otworzył Reno wrota do prawdziwej kariery okazał się film “Wielki błękit” (1988). Rola Enzo Molinari’ego przyniosła mu zarówno uwielbienie fanów, jak i pierwszą nominację do statuetki Cezara. Uwagę publiczności amerykańskiej przyciągnął kolejny wspólny projekt duetu – “Nikita” (1990), w którym Reno wcielił się w niewielką rolę zabójcy, Victora. W ten sposób ukształtował się też jego wizerunek ekranowy: twardego faceta, który pod maską obojętności, cynizmu i wykalkulowanego profesjonalizmu kryje wrażliwą naturę. Taka właśnie postać stworzył w bessonowskim “Leonie zawodowcu” (1994). W połowie lat 90., po międzynarodowym sukcesie angielskojęzycznego “Leona zawodowca”, Reno zaczął występować po obu stronach oceanu. Obok Kevina Kline’a zagrał we “Francuskim pocałunku” (1995). W “Mission: Impossible” (1996) Briana De Palmy partnerował Tomowi Cruise. Nie zabrakło go także w sensacyjnym “Roninie” (1998) Johna Frankenheimera, gdzie wystąpił obok Roberta De Niro oraz hollywoodzkiej superprodukcji “Godzilla” (także 1998) Rolanda Emmericha. W 1995 r. miał okazję zagrać we wspólnym przedsięwzięciu Michelangelo Antonioniego oraz Wima Wendersa – “Po tamtej stronie chmur”. We Francji wystąpił m.in. w “Jaguarze” (1996) Francisa Vebera. Nigdy nie zrezygnował ze sceny teatralnej. Za wszystkie swoje dotychczasowe osiągnięcia aktorskie Reno został nagrodzony specjalnym Felixem (2000). W dniu 21 sierpnia 2008 Reno doznał ataku serca i został natychmiast przetransportowany do szpitala na Martynice z sąsiedniej wyspy St. Barts, gdzie spędzał urlop w domu swego przyjaciela.
Wybrana filmografia:
2008: Cendrillon jako Król
2006: Wpuszczony w kanał (Flushed Away) jako Le Frog (głos)
2006: Flyboys – Bohaterska Eskadra (Flyboys) jako Kapitan Thenault
2006: Różowa Pantera (Pink Panther, The) jako Ponton
2006: Kod da Vinci (Da Vinci Code, The) jako Bezu Fache
2005: Imperium wilków (Empire des loups, L’) jako Jean-Louis Schiffer
2005: Tygrys i śnieg (Tigre e la neve, La) jako Fuad
2004: Grunt to rodzinka (Enque^te corse, L’) jako Ange Leoni
2004: Purpurowe Rzeki II: Aniołowie Apokalipsy jako Komisarz Niemans
2003: Przyjaciel gangstera (Tais-toi!) jako Ruby
2002: Rollerball jako Alexi Petrovich
2002: Mężczyzna moich marzeń (Décalage horaire) jako Félix
2001: Goście w Ameryce (Just Visiting) jako Hrabia Thibault
2001: Wasabi – Hubert zawodowiec (Wasabi) jako Hubert Fiorentini
2000: Purpurowe rzeki (Rivie`res pourpres, Les) jako Pierre Niémans
1998: Goście, goście II – korytarz czasu jako Godefroy le Hardi
1998: Godzilla jako Philippe Roaché
1998: Ronin jako Vincent
1997: Jak kochają czarownice (Amour de sorcie`re, Un) jako Molok
1997: Grób Roseanny (Roseanna’s Grave) jako Marcello
1996: Mission: Impossible jako Franz Krieger
1996: Jaguar (Jaguar, Le) jako Campana
1995: Truffes, Les jako Patrick
1995: Francuski pocałunek (French Kiss) jako Jean-Paul
1995: Po tamtej stronie chmur (Al di la` delle nuvole) jako Carlo
1994: Leon zawodowiec (Léon) jako Léon
1993: Goście, goście jako Comte Godefroy de Montmirail, dit Godefroy le Hardi
1993: Ucieczka od sprawiedliwości (Flight from Justice) jako Charlie
1992: Szkarłatny pilot (Kurenai no buta) jako Porco Rosso (fr.) (głos)
1991: Operacja Corned Beef jako Captain Philippe Boulier aka Squale
1991: Loulou Graffiti jako Pique la Lune
1990: Człowiek w złotej masce (Homme au masque d’or, L’) jako Ojciec Victorio Gaetano
1990: Nikita (Femme Nikita, La) jako Wiktor czyściciel
1988: Wielki błękit (Grand bleu, Le) jako Enzo Molinari
1986: Kocham cię (I Love You) jako Dentysta
1986: Czerwona strefa (Zone rouge) jako Lecciac
1985: Czuła jest noc (Tender Is the Night) jako Dr Dangen
1985: Téléphone sonne toujours deux fois, Le jako Zaufana osoba Marraine
1985: Strictement personnel jako Detektyw Vilchez
1985: Homme comblé, Un jako Joël
1985: Metro (Subway) jako Perkusista
1984: Ne quittez pas
1984: Alea
1984: Allô Béatrice jako Le directeur des Trépassés (gościnnie)
1984: Nasza historia (Notre histoire)
1984: Et demain viendra le jour
1983: Ballade sanglante
1983: Ostatnia walka (Dernier combat, Le) jako The Brute
1983: Signes extérieurs de richesse
1982: Bidasses grandes manoeuvres, Les
1982: Nieznajoma z Sans – Souci (Passante du Sans-Souci, La)
1981: Avant-dernier, L’
1981: On n’est pas des anges… elles non plus
1980: Aéropostale, courrier du ciel, L’ jako Morgalia
1980: Voulez-vous un bébé Nobel?
1979: Blask kobiecości (Clair De Femme)
1979: Hypothe`se du tableau volé, L’
Magdalena Cielecka
Biografia
Urodziła się 20 lutego 1972 roku w Myszkowie, niedaleko Częstochowy. Ukończyła studia na wydziale aktorskim krakowskiej PWST w 1995 roku. Tuż po studiach dostała angaż w krakowskim Teatrze Starym, w którym występowała aż do 2001 roku, kiedy to przeniosła się do warszawskiego Teatru Rozmaitości.
Jeszcze jako studentka zadebiutowała na deskach Teatru Starego w sztuce „Ich czworo” Gabrieli Zapolskiej. Debiut filmowy wiąże się z rolą siostry Anny w „Pokuszeniu” Barbary Sass (1995), za którą aktorka otrzymała najwyższe aktorskie odznaczenie w Polsce – Nagrodę dla Najlepszej Aktorki na Festiwalu w Gdyni.
Stworzyła szereg interesujących kreacji teatralnych – od roli Albertynki w „Operetce” Gombrowicza (1995) i Pam w „Ocalonych” (1996) Edwarda Bonda, przez role teatru telewizji (Judyta w „Księdzu Marku” Juliusza Słowackiego, Krysia w „Historii” wg Witolda Gombrowicza, anorektyczka Sandra w „Sandrze K.” wg opowiadania Manueli Gretkowskiej) po kreacje w teatralnych inscenizacjach Grzegorza Jarzyny, które przyniosły jej sukcesy w kraju i zagranicą. Jedną z głośniejszych była rola w sztuce „4.48 PSYCHOSIS” Sary Kane (2002), czy – choćby – Nastazji Filipownej w „Księciu Myszkinie” (2000) wg „Idioty” Fiodora Dostojewskiego. Cielecka grała też u Krzysztofa Warlikowskiego (1999, rola Ofelii) i Andrzeja Seweryna (Elmira w sztuce teatru telewizji „Tartuffe czyli obłudnik” według Molie`re’a, 2000 rok).
Poświęcając się grze w teatrze rzadko pojawiała się w tamtym czasie w filmie, jeszcze rzadziej (nie licząc Teatru TV) w telewizji. Trzy lata po debiucie filmowym zagrała w filmie „Amok” Natalii Korynckiej- Gruz (1998), w 1999 po raz kolejny spotkała się z Barbarą Sass przy okazji realizacji filmu „Jak narkotyk”.
W 2000 roku zagrała u Piotra Wereśniaka w komedii romantycznej „Zakochani” (wraz z Bartoszem Opanią) oraz w „Egoistach” Mariusza Trelińskiego, a w 2001 – w „Listach miłosnych” Leszka Wosiewicza.
W 2002 roku wzięła udział w polsko – amerykańskiej produkcji „Wierna”, gdzie wystąpiła m.in. obok Danuty Stenki. Rok później spotkała się z Andrzejem Chyrą na planie filmu obyczajowego „Powiedz to, Gabi”.
Popularność na większą skalę przyniosły jej nie tylko role filmowe, ale też udział w znanych serialach telewizyjnych: sensacyjnym „Defekcie” (2003-2005, obok Piotra Fronczewskiego), „Oficerze” (2004-2005), czy „Magdzie M.” (2005).
W 2004 roku aktorka zagrała jedną z głównych ról w filmie „Trzeci” Jana Hryniaka (obok Marka Kondrata). Rok później wystąpiła obok Leona Niemczyka w filmie „Po sezonie”.
W 2006 roku pojawiła się aż w trzech produkcjach: „S@motność w sieci” Witolda Adamka, „Palimpsest” Konrada Niewolskiego (w obu partneruje jej Andrzej Chyra) oraz w debiutanckim „Chaosie” Xawerego Żuławskiego. Kolejnym projektem, w którym aktorka po raz kolejny spotka się z Andrzejem Chyrą jest najnowszy film Andrzeja Wajdy „Post mortem. Opowieść katyńska” (2007).
Filmografia
2009: Mniejsze zło jako Aktorka
2008: Zimno (Coldness) jako Maria
2008: Trzeci oficer jako Rita
2007: Katyń jako Agnieszka, siostra porucznika pilota
2006: Chaos jako Hanna von Bronheim
2006: S@motność w sieci jako Ewa
2006: Dziewczyny z tamtych lat jako Lektor (głos)
2006: Oficerowie jako Rita
2006: Palimpsest jako Hanna
2006: Droga wewnętrzna
2005: Boża podszewka II jako Frau Peszke
2005: Po sezonie jako Emilia “Imeila” Orłowska
2005-2007: Magda M. jako Dorota Korzecka
2004-2005: Oficer jako Rita Wielgosz
2004: Trzeci jako Ewa
2003: Powiedz to, Gabi jako Baśka
2003-2005: Defekt jako Prokurator Elżbieta Ginter
2002: Wierna (Faithful) jako Elisa
2001: Listy miłosne jako Teresa
2000: Zakochani jako Zosia Karska
2000: Weiser jako urzędniczka biura meldunkowego
2000: Egoiści jako Dziewczyna Smutnego
1999: Jak narkotyk jako Anna
1999: Siedlisko jako Basia, doktorantka Kalinowskiego
1998: Amok jako Julia
1997: Sława i chwała jako Aniela, wychowanka starej Gołąbkowej
1996: Uczeń (Éleve, L’) jako dziewczyna zaczepiona na ulicy Krakowa
1995: Pokuszenie jako Anna
Catherine Zeta-Jones
Catherine Zeta-Jones urodziła się 25 września 1969 roku w Swansea w Walii. Chociaż urodziła się w robotniczej rodzinie bez tradycji aktorskich, aktorstwo było jej pisane. Jej ojciec, David, rodowity Walijczyk z wykształcenia jest cukiernikiem, natomiast Pat, matka Catherine pochodząca z Irlandii jest krawcową. Catherine już jako mała dziewczynka przejawiała swoje artystyczne umiejętności. W wieku czterech lat zaczęła uczęszczać na lekcje śpiewu i tańca. Później doszły lekcje aktorstwa i występy w teatralnym kółku amatorskim, działającym przy kościele w Swansea. W wieku dziewięciu lat, Catherine zagrała tytułową bohaterkę w musicalu “Annie”. Rok później wystąpiła jako Talullah w “Bugsy Malone”. W wieku czternastu lat, jako chórzystka objechała całą Walię z musicalem “Mickey Dolenz”. Podczas jednego z występów została wypatrzona przez producentów, którzy zaproponowali jej rolę w “The Pyjama Game”. W związku z nową propozycja musiała przeprowadzić się do Londynu. Miała wówczas piętnaście lat. Właśnie tam rozpoczęła się jej profesjonalna przygoda w wielkim świecie showbiznesu. Dwa lata później wywalczyła główną rolę w musicalu “42nd Street”. Na ekranie zadebiutowała w 1990 roku rolą Szeherezady w “Baśniach tysiąca i jednej nocy”. Mimo, że film miał świetną obsadę przeszedł bez echa. Również epizodyczna rola Catherine w “Out of the blue” nie przyniosła jej popularności. Dostrzeżono ją dopiero w 12-nasto odcinkowym, telewizyjnym serialu “The Darling Buds of May” w roli Marietty Larkin. Z dnia na dzień jej popularność rosła. Anglicy byli oczarowani młodą gwiazdą, śledzili każdy jej krok, a prasa brukowa rozpisywała się na temat jej życia prywatnego. Po nieudanej, epizodycznej roli w filmie “Kolumb odkrywca” oraz komedii “Awantura o spadek”, Catherine postanowiła wrócić na deski teatru. W 1992 roku wystąpiła w spektaklu “Under Milkwood” na podstawie Thomasa Dylana, w reżyserii Anthonego Hopkinsa. Pojawiała się także w telewizji m.in. w melodramacie “The Cinder Path” Simona Langtona, rozgrywającym się w latach I wojny światowej, oraz w ekranizacji “Powrotu na wrzosowisko”. Jednak to nie spełniało ambicji aktorskich Catherine. Czuła, że jej kariera stoi w miejscu, była zmęczona ciągłymi prześladowaniami ze strony paparazzi. W związku z tym postanowiła szukać szczęścia w Hollywood. W 1995 przeprowadziła się do Los Angeles. Tam postanowiła zacząć wszystko od nowa. Na początek odgrywała role w serialach. Zagrała caryce Katarzynę II w serialu nakręconym w międzynarodowej koprodukcji “Katarzyna Wielka”. Kolejną serialową rolą była demoniczna Sali, przeciwniczka tytułowego bohatera w filmowym komiksie “Fantom”. W 1996 roku odegrała rolę arystokratycznej piękności w miniserialu “Titanic”. Właśnie tam została zauważona przez Stevena Spielberga, który jako producent przygotowywał “Maskę Zorro”. Catherine została zaproszona na zdjęcia próbne, gdzie spodobała się reżyserowi – Martinowi Cambellowi. Bez trudu pokonała swoje rywalki, dostając rolę Eleny. Przed rozpoczęciem zdjęć, zaczęła intensywnie uczyć się hiszpańskiego akcentu, szermierki i tańczyć tango. Film odniósł wielki sukces i stał się początkiem światowej kariery Catherine. W roku 2002 zagrała w musicalu “Chicago”, za którąż to rolę została nagrodzona Oscarem za najlepszą rolę drugoplanową. Zagrała także w takich filmach jak “Terminal” i “Ocean’s Twelve: Dogrywka”. 18 listopada 2000 poślubiła Michaela Douglasa i ma z nim dwojkę dzieci: syna Dylan Michae (2000) i córkę Carys Zeta (2003).
Wybrana filmografia:
2008: Coming Out
2008: Rachel’s Holiday
2007: Smoke & Mirrors jako Colette
2007: Życie od kuchni (No Reservations) jako Kate Armstrong
2007: Death Defying Acts jako Mary McGregor
2005: Legenda Zorro (Legend of Zorro, The) jako Elena
2004: Ocean’s Twelve: Dogrywka (Ocean’s Twelve) jako Isabel Lahiri
2004: Terminal (Terminal, The) jako Amelia Warren
2003: Sindbad: Legenda siedmiu mórz (Sinbad: Legend of the Seven Seas) jako Marina
2003: Okrucieństwo nie do przyjęcia (Intolerable Cruelty) jako Marylin Rexroth
2002: Chicago jako Velma Kelly
2001: Ulubieńcy Ameryki (America’s Sweethearts) jako Gwen Harrison
2000: Traffic jako Helena Ayala
1999: Nawiedzony – niektóre domy rodzą się złe (Haunting, The) jako Theodora
1999: Osaczeni (Entrapment) jako Gin Baker
1998: Maska Zorro (Mask of Zorro, The) jako Elena Montero/Elena Murrieta
1996: Titanic jako Isabella Paradine
1996: Fantom (Phantom, The) jako Sala
1995: Lazurowy dynamit (Blue Juice) jako Chloe
1995: Katarzyna Wielka (Catherine the Great) jako Katarzyna
1994: Ścieżka losu (Cinder Path, The) jako Victoria Chapman
1994: Miłość z wrzosowiska (Return of the Native, The) jako Eustacia Vye
1993: Awantura o spadek (Splitting Heirs) jako Kitty
1992: Kolumb odkrywca (Christopher Columbus: The Discovery) jako The Discovery
1991-1993: Darling Buds of May, The jako Mariette Larkin
1991: Out of the Blue jako Chirsty
1990: Mille et une nuits, Les jako Szeherezada
Przemysław Bluszcz
Biografia
Aktor. W latach 1997-99 występował w Teatrze Dramatycznym w Legnicy. Od 1999 roku aktor Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy.
Filmografia
2009: Operacja “Dunaj” jako Romek
2008: Trzeci oficer jako Borys Blanchard
2008: Czas honoru jako Rappke
2008: Made in Poland jako Ks. Edmund
2008: Zero
2008: Mała Moskwa jako Bala
2008: 39 i pół jako Jacek Walczak (gościnnie)
2007: Odwróceni jako “Lewar”
2007-2008: Twarzą w twarz jako Zarzycki
2007: Pana Magorium cudowne emporium (Mr. Magorium’s Wonder Emporium) jako Henry Weston (polski dubbing)
2007: Świadek koronny
2006: Mrok jako Michał Grosz
2005: Oda do radości jako Zbyszek, szef Wiktora
2005: Wiedźmy jako “Styk” (gościnnie)
2005: Jestem jako Policjant
2005: Skazany na bluesa jako Leszek Martinek
2005: Boża podszewka II jako Milicjant (gościnnie)
2004-2008: Kryminalni jako Tomasz Kasprzyk (gościnnie)
2004: Czwarta władza jako Stefan, członek bandy
2004: W dół kolorowym wzgórzem jako Tadek
2003-2007: Fala zbrodni jako Maciej Kilkowski “Kikus”
2003: Królowa chmur jako uczestnik blokady
2003: Tak czy nie? jako Leszek Rybicki, człowiek Dembickiego
2003: Zaginiona jako Biznesmen” przejmujący firmę Tokarskie
1999-2008: Na dobre i na złe jako Paweł, szef “Kusego” (2005-06) (gościnnie)
1999-2005: Lokatorzy
2008